Dagboek, 14 mei
Vandaag ga ik een gebeurtenis beschrijven die precies так unfolded buiten Amsterdam, op de parkeerplaats van De Gouden Zwaan, een exclusieve buitenplaats waar de geur van dure sigaren zich mengt met de prikkelende lucht van gesmolten rubber en, natuurlijk, heel veel geld.
Scène 1: De Uitdaging
Rens van der Meer het prototype van de zelfverklaarde koning met zijn perfect gestreken pak stond te pronken tussen zijn steenrijke vrienden. Zijn vingers draaiden speels de sleutelbos van een gouden supercar rond. Zodra hij mij opmerkte, Jasmijn de Vries, parkeermedewerkster in uniform, krulde een smalend lachje om zijn mond en gooide hij achteloos zijn sleutels mijn kant op.
Wedden dat jij zon auto niet eens van binnen hebt gezien, laat staan gereden? bulderde Rens, terwijl de rest meelachte en naar hun glazen prosecco greep.
Scène 2: De Inzet
Ik ving de sleutels met één hand. Mijn gezicht vertoonde geen enkele emotie. Rens, gehuld in een wolk sigarenrook, stapte dichterbij.
Vijftigduizend euro als jij hem in één keer achterwaarts driftend parkeert tussen die twee Ferraris daar. Durf je?
Zijn vrienden fluisterden opgewonden terwijl de bubbels in hun flûtes omhoog dansten. Onmogelijk leek het: een misstap en de schade zou miljoenen euros bedragen.
Scène 3: Alles of Niets
Ik liep recht op Rens af, keek hem strak aan.
Maak er maar honderdduizend euro van, zei ik, mijn stem koel maar vastberaden. Maar als ik faal, wees gerust: dan werk ik de komende vijf jaar gratis als je persoonlijke chauffeur.
Rens ogen lichtten op van opwinding hij zag me al in zijn macht, als gratis knecht.
Deal! Zoveel getuigen als je wilt, grijnsde hij.
Scène 4: Op het Randje
Ik gleed achter het stuur. De lage brom van de motor vulde de cabine. Ik keek mezelf kort in het achteruitkijkspiegel aan mijn blik was staalhard. Een ruk aan de versnellingspook en het monster kwam tot leven. Razendsnel vloog ik op de smalle opening af
Finale: Hoe liep het af?
Tijd leek even stil te staan. Iedereen hield zijn adem in. Het hysterische piepen van banden vulde de lucht, witte rook krulde omhoog. De gouden supercar gleed zijwaarts, op maar een haartje langs beide Ferraris tot stilstand, precies in het midden. Perfect. Alsof ik het had uitgerekend.
Ik zette de motor af en stapte uit. In de doodse stilte liep ik recht op Rens af, die met open mond stond te kijken.
Overigens, zei ik rustig, terwijl ik hem de sleutels teruggaf, de volgende keer kun je beter niet oordelen op een uniform Mijn vader was rallykampioen en mijn jeugd speelde zich af op het circuit.
Met trillende handen zocht Rens zijn chequeboek. Er viel hem meer uit de handen dan alleen geld zijn trots was geraakt. Ik nam het papiertje van honderdduizend euro in ontvangst en liep relaxt terug naar mijn oude, krakende fiets. Vandaag weet ik het zeker: mijn vrijheid is onbetaalbaar geworden.
