Ze zeggen altijd: als je trouwt, krijg je er meteen een hele schoonfamilie bij.
Maar niemand vertelt je dat je niet altijd echt opgenomen wordt in die familie.
Je kunt járen samen naar verjaardagen gaan, etentjes meemaken, mee naar geboortes
en toch blijf je het gevoel houden dat je overal maar te gast bent.
Ze lachen vriendelijk aan tafel, maar zodra je de kamer uit bent, heb je het gevoel dat er over je wordt gepraat.
Als je helpt met van alles, zeggen ze dankjewel, maar zodra je een grens aangeeft, hebben ze hun oordeel alweer klaar.
Ze verwachten dat je jezelf volledig weggeeft voor die familie, maar voor je het weet sta je er alsnog alleen voor.
Op een dag realiseer je je ineens:
je schoonfamilie is niet automatisch je familie.
Niet vanwege een andere achternaam, niet omdat je geen bloed deelt,
maar puur door hoe ze je laten voelen.
Het draait bij familie echt niet om wie er op papier bij je hoort,
maar om wie je respecteert, wie echt voor je zorgt en misschien nog wel het belangrijkst wie voor je kiest.
Dus weet je, hou eens op met steeds zo krampachtig je best te doen het iedereen daar naar de zin te maken.
Je bent niet verplicht je te wringen op plekken waar ze je overduidelijk niet willen hebben.
Heb je een partner die stevig in zijn of haar schoenen staat en echt achter je staat,
dan heb je eerlijk gezegd geen goedkeuring van anderen meer nodig.
Echte familie komt naar voren in daden, niet enkel in woorden.
Als de schoonfamilie je niet als een van hen wil zien,
zorg dan in elk geval dat ze je niet breken terwijl je je best doet jezelf te blijven.






