Op de stoep stond een vreemde man.
Joris was al sinds de basisschool heimelijk verliefd op Fenna. Hij schreef haar briefjes, probeerde op allerlei dwaze manieren haar aandacht te trekken.
Maar Fenna vond juist Sander leuk, een lange blonde jongen die met haar in het volleybalteam speelde.
De onhandige Joris, die bovendien niet zo goed presteerde op school, viel bij haar volstrekt niet op.
Snel daarna kreeg Sander een relatie met Anouk, een meisje uit de parallelklas.
Toen de middelbare school voorbij was, deed Joris opnieuw verwoede pogingen om Fennas blik te vangen.
Hij ging zelfs zo ver haar ten huwelijk te vragen op het eindexamenfeest
Maar het antwoord van Fenna kwam resoluut ‘Nee!’. Ze moest niets van hem weten.
Na haar studie werd Fenna boekhoudster. Haar baas, een aantrekkelijke brunet, was tien jaar ouder dan zij.
Ze bewonderde zijn professionaliteit, zijn scherpe uiterlijk en zijn intelligentie.
Er kwamen gevoelens tussen hen op. Het deerde Fenna niet dat haar uitverkorene getrouwd was en een kleine zoon had.
Pieter-Jan beloofde te zullen scheiden. Hij zwoer dat hij alleen van Fenna hield.
Jaren verstreken. Fenna was eraan gewend geraakt om weekenden en feestdagen alleen door te brengen. Ze bleef hopen dat haar geliefde snel zou scheiden en ze samen zouden zijn.
Totdat Fenna op een dag Pieter-Jan samen met zijn vrouw in de Albert Heijn zag.
Zijn vrouw was zwanger en Pieter-Jan hield liefdevol haar hand vast. Daarna pakte hij de volle boodschappentassen en trokken ze samen naar hun auto.
Tranen schoten in Fennas ogen bij het zien van dit idyllische tafereel.
De dag daarna zegde ze haar baan op…
Oud & Nieuw naderde, maar Fenna had geen zin om inkopen te doen of haar huis te versieren. Ze zag ertegenop het jaar uit te luiden.
Eens kwam ze thuis en merkte meteen dat het huis ijskoud was. De CV-ketel deed het niet meer. Fenna woonde in een vrijstaand huisje aan de rand van Gouda.
Ze probeerde een monteur te bellen, maar vlak voor de feestdagen vroeg iedereen extreem veel geld, vooral toen bleek dat ze buiten de stad moest rijden.
Ten einde raad belde Fenna haar vriendin Liselot. Misschien kon haar man, die in die branche werkte, helpen.
Liselot beloofde meteen haar man op te bellen.
Twee uur later hoorde Fenna de deurbel.
Er stond een vreemde man op de stoep, maar toen ze beter keek, herkende ze hem… Joris, haar klasgenoot.
‘Hey Fenna, wat is er hier allemaal aan de hand?’
‘Huh… Hoe wist jij dat?’
‘Mijn baas stuurde me deze kant op. Je zit hier te bibberen van de kou? Heb je het water nog afgetapt uit het cv-systeem?’
‘Nee… dat weet ik niet hoe dat moet.’
‘Jeetje… zonder dat heb je straks geen verwarming meer! Gelukkig vriest het nog niet hard buiten.’
Joris liep het huis binnen, tapte snel het water af en sleutelde aan de ketel. Daarna vertrok hij weer.
Een uur later kwam hij terug met de juiste onderdelen.
Al snel werd het warm in Fennas huis. Joris waste zijn handen, keek haar aan en zei:
‘Fenna, je kraan lekt en de lamp knippert… Kan je man dat niet even fixen?’
‘Ik heb geen man…’
‘Hoezo niet? Nog steeds op zoek naar die droomprins?’
‘Ha, nee, dat allang niet meer,’ gaf Fenna eerlijk toe.
‘Waarom heb je me toen eigenlijk afgewezen?’ glimlachte Joris.
Fenna keek weg en zei niets…
Nadat hij de kraan had gerepareerd en een nieuwe lamp had ingedraaid, vertrok Joris weer naar huis.
Fenna dacht terug aan haar jeugd, aan de mollige jongen met de grote lach die ooit zo verliefd op haar was.
Joris was veranderd in een lange, slanke man met donkere ogen. Maar zijn glimlach was als vanouds.
Ze had niet eens durven vragen of hij nu getrouwd was.
Op 31 december ging plotseling de bel.
Verbaasd deed Fenna de deur open ze verwachtte geen bezoek.
Op de drempel stond Joris, strak in het pak en met een bos bloemen in zijn handen.
‘Fenna! Ik vraag het je nog één keer. Trouwen met mij, of blijf je wachten op een prins tot je met pensioen gaat?’
Fenna barstte in tranen uit, maar knikte stralend van geluk.
De tweede keer werd zijn aanzoek wél geaccepteerd…
