Nadat ze de oudere dame met modder uit de plassen besmeurde, riep de blonde vrouw uit: “Oma, waar ga je zo gekleed naartoe? Het is al laat! Oma’s horen toch op dit tijdstip thuis te zijn.”

Haai meid, luister even, ik moet je iets vertellen wat gisteren is gebeurd, echt typisch Nederlands! Dus, we hebben hier Annelies, mijn lieve vriendin en collega wiskundelerares, en we wilden haar verjaardag groots vieren. We lopen al veertig jaar dag in dag uit samen richting de school in hartje Amsterdam, kun je het je voorstellen?

Goed, dus ik je kent me, altijd even netjes had vanmorgen een mooie blouse uitgekozen, nette rok erbij. En ondanks die ellendige regenbuien de laatste dagen, besloot ik toch even richting Albert Heijn te gaan om een taart en een bos tulpen te halen voor Annelies. Terwijl ik over de stoep langs de Prinsengracht liep, kwam er ineens zon snelle Volvo langs, bestuurd door een blonde vrouw die echt leek alsof ze haast had. Ze spatte gewoon met één klap al het regenwater en modder over mij én de cadeaus. Zo Nederlands, altijd die natte voeten en spetters!

En toen kwam het: ze riep nog uit het raam: “Oma, waar ga je zo opgedoft heen? Het is al laat! Omas horen op dit uur lekker thuis te zijn.” Wat een onbeleefdheid! Je kent mij, ik laat me er niet zomaar bij zitten, dus ik zei haar: Ik heb belangrijke dingen te doen, schaam je! En natuurlijk, de discussie begon. Ze vond het zelfs mijn schuld dat ik zo dicht bij de plas liep.

Op dat moment alsof het zo moest zijn komt meneer de Boer naar buiten uit zijn mooie grachtenpand. Hij ziet ons en vraagt nieuwsgierig: “Gaat alles goed hier?” De blonde vrouw, jawel, nog brutaler: “De oude dame is de oorzaak, ze stoort me gewoon.” Maar zodra hij mijn gezicht zag, kreeg hij een grote glimlach. Annelies! Wat een verrassing! Hij liep meteen op mij af en gaf me een heerlijke knuffel je weet wel, zoals alleen oud-leerlingen dat doen. En toen hij besefte dat de blonde vrouw, zijn secretaresse nota bene, mij bijna van de sokken had gereden, begon hij meteen haar de les te lezen.

Hij pakte het netjes aan: Sylvana, je moet echt je excuses aanbieden. Zij mompelde wat stroef een Sorry., echt zon halfslachtige Nederlandse verontschuldiging. Maar de Boer was streng: hij heeft haar op staande voet ontslagen. Daarna heeft hij mij geholpen om weer thuis te komen, lekker droge kleren aan te trekken, en hij is samen met mij helemaal naar de bakker gegaan om een nieuwe taart én prachtige bloemen te regelen voor Annelies feestje.

Kortom, de verjaardag was gered dankzij de Boer, en die regen, tja, die hoort er gewoon bij in Nederland.

Rate article