Dagboek,
Als ik terugdenk aan het moment dat mijn oma hoorde dat haar dochter mijn moeder zwanger was zonder dat er een vader in beeld was, voel ik weer het verdriet dat haar reactie bij ons thuis bracht. Oma werd woedend, en het leven van mijn moeder werd er niet makkelijk op. Toch hield mijn moeder zich stil en geduldig, en verdroeg ze haar moeders harde woorden.
Op mijn verjaardag sloot oma mijn moeder op in huis en vertrok, de sleutel meenemend. Gelukkig was mijn oudste zus, voormalig ambulanceverpleegkundige, bij ons. Ze pakte snel de sleutel en schoot mijn moeder te hulp. Zo kwam ik ter wereld, ondanks alle stress en zorgen. Mijn moeder heeft me altijd met haar hele hart liefgehad, ondanks alles. Mijn omadie een stuk ouder wasleerde mij veel over tuinieren en boerenwerk. Maar als ik fouten maakte riep ze kwetsende dingen naar me, woorden die ik als kind niet helemaal begreep, maar waarvan ik duidelijk voelde dat ze bedoeld waren om me pijn te doen. Ik snapte toen niet waarom ze zo streng voor me was, waarom haar liefde voor mij ontbrak of wat ik verkeerd deed. Ze had nota bene zelf geploeterd om een kind op te voeden na het overlijden van haar man, dus ze zou moeten weten hoe zwaar het kan zijn.
Ik groeide op zonder ook maar een beetje mannelijke affectiegeen opa, vader, of broer in mijn leven.
Later trouwde mijn moeder nog eens en kreeg ze twee kinderen erbij, maar helaas heeft haar tweede man niet lang geleefd. Met verbazing zag ik dat oma deze jongere kleintjes ruimschoots omringde met liefde, veel meer dan ze ooit voor mij had gedaan. Het deed pijn, en soms kon ik mn jaloezie niet onderdrukken.
Oma is inmiddels lang geleden overleden en ik ben allang geen kind meer, maar soms, als ik de herinneringen aan mijn jeugd opzoek, voel ik nog altijd hoe anders ik was dan de anderen. Haar harde uitspraken blijven hangen en brengen de emoties van vroeger weer naar boven.
Op een dag, terwijl ik boodschappen deed met mijn moeder op de markt in Haarlem, kwamen we een vrouw tegen bij de groentekraam die een zak vol fruit en stroopwafels kocht. Ze vertelde enthousiast dat haar dochter binnenkort zou gaan trouwen én moeder zou worden. Het hele dorp wist wel dat de dochter van Victoria geen vaste partner had, maar de openheid en liefde van deze vrouw raakten mijn moeder diep. Het herinnerde haar aan haar eigen worstelingen en de veroordelingen die zij had moeten doorstaan.
Ik hou van mijn moeder en ben haar dankbaar dat ze me heeft gekregen en alles heeft doorstaan voor mij. Zij heeft mij nooit slecht behandeld. Haar moederliefde is puur en eerlijk.
Als ik mezelf de vraag stel wat ik gedaan zou hebben als ik in omas schoenen stond, blijft het lastig om te antwoorden zonder haar situatie te hebben meegemaakt. Toch geloof ik dat begrip, empathie en ondersteuning ontzettend belangrijk zijn, zelfs als er moeilijke keuzes moeten worden gemaakt. Liefde en compassie zouden altijd zwaarder moeten wegen dan angst of oordeel, zeker als het gaat om de band met je kind.
