Ik leerde een jongen kennen op het verjaardagsfeestje van een vriendin van mij. Het bleek een maat te zijn van haar vriend. We hadden blijkbaar wel een klik en hij vroeg of ik samen met hem de stad in wilde gaan.
Toen we elkaar tegenkwamen, zei hij dat we eerst even langs de supermarkt moesten om wat boodschappen te halen en daarna samen bij een vriend thuis iets zouden gaan drinken. Buiten was het koud en hij stelde verder geen andere opties voor, zoals een café of een bioscoop, dus ik stemde toe.
Hij stelde voor om een pizza en nog wat kleine dingetjes te kopen. In de supermarkt pakte ik een winkelwagentje en liepen we samen door de gangen. Ineens begon hij allerlei dure dingen in het karretje te leggen: een fles cognac, een goed stuk droge worst, kaas, ananas…
Ik keek even verbaasd, want zelf had ik alleen wat mandarijnen en koekjes gepakt ik had namelijk niet veel geld bij me. Ik was immers op een date, niet om uitgebreid boodschappen te doen.
Ik dacht bij mezelf: oké, wat een gast, zo royaal!
Bij de kassa stonden vijf mensen voor ons in de rij. Opeens loopt hij bij het karretje weg en zegt: Ik ben zo terug. Ik snapte er niets van. Toen was ik aan de beurt en rekende alleen de mandarijnen en de koekjes af, de rest liet ik liggen.
Bij de uitgang zag ik hem weer op mij wachten. Hij pakte mijn tas over en merkte meteen dat er iets niet klopte aan het gewicht, keek erin en vroeg verbaasd: Waar is de rest gebleven?
Ik wees naar de supermarkt en zei dat het daar nog lag. Hij begon luid te mopperen: dat ik gierig was, dat ik best alles had kunnen betalen en dat hij nu voor niks zijn tijd had verspild…
