Ik heb nu nog steeds geld tegoed van hem voor die spullen!
Je zou kunnen zeggen dat ik een echte vakman ben in renovatie. Ik doe dit inmiddels al jaren en heb het weten om te buigen tot een prima onderneming. Zo nu en dan kloppen familieleden bij me aan voor een opknapbeurt of een kleine reparatie. Op een dag gaat mijn telefoon. Ik neem op, en het is mijn neef. Hij vraagt of ik hem kan helpen met wat klussen.
Binnen een paar dagen vroeg hij me: Ben je deze week toevallig vrij? Zou je kunnen komen helpen met wat renovatiewerk? Ik zei natuurlijk geen nee, ik help mijn familie graag waar ik kan. Alle materialen lagen al klaar toen ik arriveerde en niet veel later stond ik al te schilderen en te zagen. Dit soort werk geeft mij veel voldoening, ik doe het graag.
Ik hou er niet van om geld aan te nemen van familie. Ook al heeft mijn neef me er geld voor willen geven, ik heb het vriendelijk afgewezen. Het appartement was na de renovatie flink opgeknapt, dat kun je mij echt geloven! We waren er ongeveer twee weken mee zoet. Toen alles bijna af was en er alleen nog wat oude troep in de hal lag voor de vuilstort, kwam mijn neef met een voorstel.
Hé, misschien kun je die restjes wel gebruiken. Zet het voorlopig in je schuur, dan kun je het later gebruiken voor een eigen klusje of voor je klanten. Scheelt je weer wat uitgaven. Dus ik dacht, waarom niet? Ik heb de overgebleven bouwmaterialen meegenomen: een beetje tegels, wat laminaat, een paar platen, en wat verf. Voor mij geen bezwaar, er is altijd wel plek in mijn schuur en ik vind het leuk om te klussen.
Gelukkig heb ik ons gesprekje opgenomen op mijn telefoon. Wat mijn neef toen zei, terwijl hij me strak aankeek, verbaasde zelfs mij. Ik appte hem een kort filmpje van wat we hadden afgesproken:
Het is immers een van mijn hobbys. Ik bedankte hem nog voor het aanbod, en zo waren we het eens geworden. Uiteindelijk was tegen het eind van de dag alles klaar. Het afval bracht ik deels naar de gemeentewerf, de rest ging mijn schuur in. Toen hebben we samen nog wat gedronken om de afgeronde klus te vieren, en daarna reed ik weer naar huis.
De volgende dag verliep gewoon als altijd, tot ik om twee uur opnieuw door mijn neef werd gebeld. Hoi, ik zat er toch nog over na te denken Eigenlijk ben je mij nog geld verschuldigd voor die bouwmaterialen. Niet verkeerd bedoeld, het zijn nette planken, het laminaat is van prima kwaliteit, de tegels had je zelfs kunnen verkopen. Kun je het bedrag misschien overmaken op mijn rekening?
Dat ik met stomheid geslagen was, is nog zacht uitgedrukt. Hij zou eigenlijk pas tegen de avond bellen om wat na te bespreken over het schilderwerk. Daarna hoorde ik niks meer van hem. Ik was er eerlijk gezegd helemaal beduusd van.
Ik weet nu écht niet meer wat ik tegen hem moet zeggen, of hoe ik ermee om moet gaan. Ik heb hem immers gratis geholpen, terwijl die bouwmaterialen eigenlijk gewoon naar het stort zouden gaan. Eerst wilde hij die rommel nog zelf weggooien, en ineens moest ik ervoor gaan betalen. Zou ik hem eigenlijk juist niet een rekening voor de renovatie moeten sturen?
