Wanneer mensen bevriend zijn met elkaar zoals een goed, oud getrouwd stel ontstaan er hoe dan ook misverstanden. Hoe meer mensen erbij betrokken zijn, hoe meer gekibbel en kleine ergernissen je krijgt.
Een keer vertelde een vriend me over hun Oud en Nieuw-feestje. Normaal vieren ze dat altijd met drie families samen, bij één van hen thuis. Maar vorig jaar had één familie er geen zin in en besloot ouderwets naar hun schoonouders in Groningen te gaan.
Dus bleven ze met twee gezinnen over. Ze maakten een typisch Hollandse compromis: eerst de helft van de avond bij de ene familie thuis in Haarlem, daarna verkassen naar de andere familie in Amersfoort. Alle boodschappen werden netjes gedeeld, drankjes gingen op de gezamenlijke rekening, niemand te beroerd om een paar euros te pinnen.
Dus alles en iedereen inclusief stuiterende kinderen bij elkaar rond de tafel. Het was eten en borrelen tot klokslag twaalf uur. Maar toen zagen ze het gebeuren: de gastvrouw begon ineens borden af te ruimen en de dagschotel verdwenen vliegensvlug de koelkast in. In eerste instantie dachten ze dat het vast een soort typisch zuinig Hollands huishoudmomentje was. Maar toen haar man zelfs de stofzuiger uit de kast trok, snapten ze ineens: tijd om t hazenpad te kiezen! Lekker subtiel, nietwaar?
Het grappige was: toen ze later die nacht bij het andere gezin aankwamen, wilde niemand naar huis. Het werd gewoon ochtend, er werd gezongen, er lag overal kaas, de wijn ging rond alsof het water was. Stofzuigen? Niemand dacht erover.
Ja, misschien heeft die stofzuiger de boel wel gered voor mijn collega. Maar eerlijk is eerlijk: hij is gewoon té netjes opgevoed voor zulke onuitgesproken Hollandse hints.
