Vandaag voelde Amsterdam aan als een toneel waar geld en uiterlijkheden belangrijker leken dan mensen. De P.C. Hooftstraat glansde van de gelakte schoenen, prijzige handtassen en haastige stappen van mensen die amper om zich heen keken. Aan de rand van het terras bij Café de Jaren stond een gitzwarte BMW 7 Serie stationair te draaien. De eigenaar, een man in pak, telefoneerde luid over zijn nieuwste zakendeal. En toen, nog geen tel later, raakte alles in rep en roer.
Een jochie van een jaar of vijf, met een vieze broek en gescheurde trui, verscheen met een emmer die nauwelijks kleiner was dan hijzelf. Zonder aarzelen gooide hij het vieze water krachtig over de glimmende auto heen. Viezigheid druipte langs de deuren en ruiten. De straat hield zijn adem in; mobieltjes schoten omhoog. De man draaide zich om, woedend: WAT DOE JE NOU?! blafte hij. Het jongetje bleef verstijfd staan, de lege emmer nog in zijn handen. Zijn lipje trilde, maar zijn blik bleef hard en koppig. U staat op mijn moeder geparkeerd.
Het werd ijzig stil, zelfs het geruis van de trams leek te verdwijnen. De man fronste, niet begrijpend. wat bedoel je?
Met zijn kleine vinger wees de jongen naar het trottoir. Iedereen draaide hun mobieltjes naar het asfalt. Onder het voorwiel zag ik een bos verse tulpen geplet liggen. Een handtas, de leren band doorgescheurd, lag half onder de band geklemd. Om me heen hoorde ik het zacht gonzen. De man deed een stap naar achteren, lijkbleek. Ik hebik heb het niet gezien hakkelde hij. Het stemmetje van de jongen kraakte. Ze verkocht bloemen.
Op het gezicht van de rijke man verscheen een schaduw van herkenning en spijt. Hij hurkte neer bij het wiel en probeerde voorzichtig de kapotte tulpen los te trekken. Plots zag hij een armbandje bungelen, gevangen door het rubber. Zijn hand stokte. Heel langzaam pakte hij het op, en zijn gezicht werd doodsbleek. Nee Sanne? fluisterde hij geschrokken.
De jongen keek hem door tranen aan. Kent u mijn mama? Voor de man iets kon zeggen, ging de achterdeur van de BMW langzaam open. Een zwakke vrouwenstem klonk zacht van binnenuit. Timo? De jongen en de man draaiden zich tegelijkertijd om. Iedereen op straat hield zijn adem in zelfs de mensen met hun telefoons vergaten te filmen.
