Met elk jaar dat voorbijgaat, vervagen mijn herinneringen aan mijn biologische ouders steeds meer. Langzaam verdwijnen de beelden en details uit mijn hoofd. Toen zij er niet meer waren, was ik ongeveer tien jaar oud. In het begin woonde ik bij mijn opa, maar hij had al lang geen echt contact meer gehad met zijn zoon, mijn vader. Hij kende mij nauwelijks en vond het, denk ik, lastig om voor mij te zorgen. Uiteindelijk besloot hij dan ook dat hij het niet kon en bracht me naar een kindertehuis.
Vanaf mijn eerste dag daar kwamen verschillende gezinnen om naar mij te kijken, maar volgens de begeleiders was ik voor hen vaak al te oud. Er was één vrouw die mij heel graag wilde adopteren. Ze kwam vaak langs, bracht cadeautjes en stroopwafels mee en samen maakten we regelmatig wandelingen door het park. Het duurde lang voor ze me mee naar huis mocht nemen, maar het grootste wonder was voor mij het ingelijste portret van mijn ouders in haar woonkamer.
Sara, die ik al snel mama noemde, vertelde me dat zij vroeger mijn oppas was geweest toen ik nog een babytje was. Zij zocht toen dringend een baan; via een oppasbureau vonden mijn ouders haar en namen haar in dienst. Toen ik ouder werd was er geen oppas meer nodig, maar mijn ouders hielden altijd contact met haar. Nadat zij hoorde van het ongeluk waarbij mijn ouders omkwamen, probeerde ze opa te helpen. Toen zij ontdekte dat ik naar het kindertehuis was gestuurd, besloot ze alles op alles te zetten om mij weer in haar leven te krijgen.
Er had geen betere moeder kunnen zijn dan zij. Sara was verloofd en haar partner werd al snel mijn vader. Ze waren warm en liefdevol met me, en hoewel ik in het begin heimwee had, voelde ik me omringd met zorg en genegenheid. Daardoor begon ik steeds meer aan het heden te denken in plaats van aan vroeger.
Ik heb talloze fotos uit mijn jeugd die ik met hen heb doorgebracht het zijn de mooiste en gelukkigste herinneringen die ik heb. Door hen heb ik geleerd weer gelukkig te zijn. Nu ben ik ook gelukkig, want zij maken het goed, en dankzij hun steun heb ik met succes mijn studie in Amsterdam afgerond en kan ik hen vol trots mijn vriend voorstellen.
Ik heb echt ontzettend veel geluk gehad om op te mogen groeien met zulke geweldige ouders.
