Weet je, kinderen leren eigenlijk alleen wat wij ze vertellen of voorleven, hè? Ze hebben nog niet zoveel meegemaakt, dus hun wereldbeeld wordt gevormd door de mensen die hen opvoeden meestal dus de ouders. Daarom is het zo belangrijk dat ouders zelf ook openstaan voor nieuwe dingen, zodat ze hun kids iets waardevols kunnen meegeven.
Nou, laatst ken ik zon verhaal van een vader, die zijn zoon een lesje wilde geven over het leven. Hij wilde laten zien hoe goed ze het eigenlijk hadden, dus hij nam zijn zoon mee naar het platteland, ergens in Gelderland. Die vader dacht, die trip zou zijn zoon leren om dankbaar te zijn en misschien wat meer na te denken en uit te kijken naar kansen in de toekomst. Maar toen de jongen hun huis ging vergelijken met het huis van die mensen op het platteland, kwam hij tot hele verrassende inzichten.
Die vader werkte jarenlang in Amsterdam om een solide spaarpot bij elkaar te krijgen. Hij was begonnen met niets, maar wilde dat zijn zoon dat zag, zodat hij niet dezelfde struggles hoefde door te maken als hij zelf. De vader dacht dat het verschil tussen arm en rijk nu wel duidelijk zou zijn, dus hij nam zijn zoon een paar dagen mee naar een gezin dat het niet zo breed had, ergens buiten Utrecht. Ze bleven daar slapen, hielpen met werk op het land, gingen vroeg naar bed en stonden vroeg op, geen telefoons, geen laptopsgewoon ouderwets leven.
Op de terugweg vroeg de vader: Vond je het leuk, jongen? Ja, papa, echt geweldig, zei de zoon. Die vader was helemaal blij met dat antwoord.
Toen vroeg hij: Heb je gezien hoe de armen leven? Hij verwachtte dat de jongen het nu wel door had, dat ze het toch beter hadden dan die arme mensen.
Maar die jongen antwoordde: Ja, papa! Dus vroeg de vader door: Wat heb je ervan geleerd?
En toen zei die zoon zoiets moois: Ik heb gezien dat zij vier honden hebben, wij maar één. Wij hebben een zwembad van vier meter, zij een eindeloze rivier. Wij hebben lampjes in de tuin, zij de sterrenhemel. Ons erf stopt bij het hek, hun tuin gaat gewoon door. Wij hebben een beetje grond, zij hectares veld. Wij hebben muren om ons te beschermen, zij hebben vrienden die meteen komen helpen.
Die vader stond echt met zijn bek vol tanden, joh. De trip was uiteindelijk niet alleen waardevol voor zijn zoon, maar zeker ook voor hemzelf. En toen zei die jongen nog: Papa, deze reis liet me zien hoe arm wij eigenlijk zijn.
Heb jij wel eens stilgestaan bij dit soort vragen? Is geluk gewoon materieel bezit? Iedereen heeft zn eigen blik erop, en je kan niemand iets kwalijk nemen, maar ik denk dat dit verhaal van die jongen een mooie eyeopener kan zijn. Hij zag opeens wat echt waardevol is in het leven. Soms moeten we gewoon weer even kijken met de blik van een kind, alles laten zijn zoals het is, en die oude clichés vergeten.
