Luister, ik moet je echt even iets vertellen over Marieke en Bram. Die twee zijn destijds eigenlijk veel te snel getrouwd. Het hele huwelijk was een beetje een vergissing; na drie jaar samen hield het alweer op. Ze kregen in die tijd wel een dochtertje, maar de liefde was er gewoon niet meer, dus ze besloten uit elkaar te gaan.
Bram was, ondanks alles, een echte vader. Meteen na de scheiding spraken ze af dat hij Marieke geen alimentatie hoefde te betalen via de rechter; hij zou gewoon elke maand netjes een bedrag overmaken op een vaste dag. Dat ging een hele tijd prima, zonder problemen.
Maar op een dag kreeg Bram opeens zon officiële, stugge brief in zn brievenbus. Tot zijn verbazing stond daarin dat Marieke hem uit het ouderlijk gezag wilde laten zetten. Hij dacht: wat is dit nu weer?! En bij die brief zat ook nog een DNA-test. Daaruit bleek dat Bram helemaal niet de biologische vader was van hun dochtertje.
Wat blijkt? Marieke was tijdens hun huwelijk al jaren getrouwd geweest met een andere vent, Erik, en heeft dus bij beide mannen jarenlang dubbel geleefd. Twee jaar lang had ze twee gezinnen. Al die tijd heeft Bram gewoon elke maand braaf betaald, in totaal al vijf jaar lang.
Je snapt het: Bram was kapot van het nieuws. Maar hij vond dat hij, nu hij wist dat het kind niet van hem was, dat geld eigenlijk gewoon terug moest krijgen. Want eerlijk is eerlijk, het voelde als een flinke klap in zijn gezicht.
Gelukkig is het in Nederland wettelijk mogelijk om, als je met DNA-bewijs kunt aantonen dat een kind niet van jou is, het betaalde geld terug te eisen. Dus nu heeft Bram een rechtszaak aangespannen.
Maar ja wat denk jij? Doet hij hier goed aan?
