Vorige week vroegen mijn schoonzus en broer of ik op hun zoontje wilde passen.
Gisteravond was ik thuis, ik was bezig met het avondeten en hield mijn driejarige dochter Femke in de gaten, terwijl ik zat te wachten tot mijn man Bart van zijn werk zou thuiskomen. Opeens ging de deurbel. Mijn broer Pieter stond voor de deur, samen met zijn zesjarige zoontje en een zak appels. Hij vroeg of ik even op zijn zoon wilde letten, want hij en zijn vrouw waren uitgenodigd bij wat vrienden. Natuurlijk zei ik ja, want Femke vindt het geweldig om samen te spelen met haar neefje Daan.
De avond liep al tegen het einde, maar Pieter en zijn vrouw hadden zich niet aan de afgesproken tijd gehouden. Ik heb ze meerdere keren geprobeerd te bellen, telkens vertelden ze me dat ze er “zo” zouden zijn. Maar het bleef maar later worden, zij kwamen maar niet opdagen. Uiteindelijk besloot ik beide kinderen maar naar bed te brengen, want het was al erg laat. Later werd Femke ineens niet lekker en ik moest uiteindelijk de huisartsenpost bellen. De artsen adviseerden om haar meteen naar het ziekenhuis te brengen. Ik probeerde wéér Pieter en zijn vrouw te bellen, maar geen gehoor.
In alle haast heb ik toen buurvrouw Truus gevraagd, die onze kinderen vaker oppast, of zij misschien op Daan kon letten. Dat was gelukkig geen probleem, en ik ben direct met Femke naar het ziekenhuis gegaan.
De hele nacht heb ik met Femke in het ziekenhuis doorgebracht.
De volgende ochtend haalde Pieter zijn zoontje weer op bij ons thuis.
Een paar dagen later kwam ik mijn schoonzus tegen in de Albert Heijn. Tot mijn stomme verbazing viel ze me meteen boos aan dat ik hun zoon bij een wildvreemde had achtergelaten. Ze was helemaal overstuur, haar stem werd steeds harder. Ik probeerde haar rustig uit te leggen dat Truus echt een vertrouwde buurvrouw was, maar ze bleef kwaad, eiste zelfs dat ik het geld wat ze aan Truus had betaald terug zou geven ze weigerde het zelf te betalen en schreeuwde dat ze eventueel de politie erbij zou halen. Echt, ik was geschokt. Soms doe je gewoon iets uit goedheid, maar dat wordt blijkbaar niet altijd begrepen of gewaardeerd.
