Vandaag voelde als een pagina uit mijn leven die ik niet zo snel zal vergeten. Toen ik afscheid nam van mijn broer op het station in Utrecht, merkte ik hoe emotioneel mijn moeder werd. Ze was bang dat het misschien de laatste keer zou zijn dat ze haar zoon zag, gezien haar leeftijd. Dat gevoel van vergankelijkheid raakte me diep; daarom wilde ik mijn familie nog één keer samen zien. Eerst bracht ik een bezoek aan mijn oom in Haarlem, daarna zouden we samen doorreizen naar het huis van mijn tante. Mijn oom, altijd vol humor, maakte een grap over mijn aanstaande bruiloft over zes maanden en ik nodigde hem lachend uit. Hij vertelde dat ik voorzichtig moest zijn, omdat hij een markant moedervlekje had Het weer was prachtig en de zon scheen op ons gezicht.
Bij aankomst werden we hartelijk verwelkomd door tante Alina en haar man. De volgende ochtend besloot ik samen met mijn jongere nichtje, Liselotte, te genieten van de zee bij Zandvoort. We dobberden in het water, en daarna gingen we naar huis voor de lunch. Liselotte voelde zich een beetje moe, maar het leek alsof ze toch iets wilde ondernemen. Uiteindelijk wist ze me te overtuigen opnieuw naar het strand te gaan, en daarna samen naar de bioscoop. Toen we uit het water kwamen, kwamen er twee jonge mannen naar ons toe; ze vroegen de weg naar een bepaalde straat. Liselotte gaf duidelijke uitleg, terwijl de ander mij aandachtig bekeek en vroeg: Sorry, heet jij Marije?
Ik was verbaasd over zijn vraag, dus keek ik hem vragend aan. Hij voegde er snel aan toe: Je woont toch in Amsterdam, en je beste vriendin heet Sophie? Zij is mijn zus. Ik heb je gezien op fotos van haar en was benieuwd wie je was. Pas toen viel me het moedervlekje op zijn arm op. We besloten met zn allen naar de film te gaan en maakten daarna een rustige wandeling langs het water. Toen we afscheid namen, vertelde hij dat hij en zijn vriend net een zakenreis afsloten en de volgende dag zouden vertrekken. Hij vroeg of hij mijn telefoonnummer mocht hebben en of hij me kon bellen wat ik goedvond.
Tien dagen later ontmoette hij mij en mijn moeder opnieuw, dit keer op Schiphol. En zes maanden daarna, gaven we elkaar in het stadhuis van Amsterdam het jawoord.
