Financiële educatie

Gisteren trof ik opnieuw oude Janssen bij het hek van zijn perceel in het dorpje De Lier, zoals hij al

Aaltje staat opgelucht haar handen over elkaar te slaan en ploft zwaar neer op de bank. “

Ze leefde voor hem. En dat was net de fout. Wat bedoel jij nou, dat je weggaat? De afgelopen twintig jaar?

Er was eens een man genaamd Dirk Dirks die iedere morgen om halfzes in de schimmige gangen van het Gymnasia

In de herfst verliet ze de stad en vond haar gelukken in het platland. Annetje had haar spullen haastig ingepakt.

Sophie zag hem het eerst in de vergaderzaal van het universiteitscomplex waar ze al jaren werkte als

Hij wilde alles en meteen. Al is hij er nooit in geslaagd. — Ik wil een huis! Een appartement is niet voor mij.

De zoon is vertrokken – en vergeten Mijn naam is Jan Jansen, en vandaag voel ik me weer een beetje oud.

Het was een kille ochtend in Maastricht, of misschien was het de zomer van Amsterdam geweest, maar het

Femke stond in de deuropening met haar armen klem op elkaar, haar ogen vonkenden van woede. “